Einde partneralimentatie redelijk?19 mei 2017

Op grond van de huidige wet heeft iemand na scheiding 12 jaar recht op partneralimentatie. Er kan over gediscussieerd worden of dat in alle gevallen redelijk is. Hieronder een voorbeeld van een zaak waarin een vrouw al na 3 jaar definitief geen partneralimentatie meer kreeg.

De feiten waren als volgt: twee mensen, afkomstig uit Engeland, trouwen in 1993. In 1995 stopt de vrouw met werken tot 2007. In dat jaar heeft zij 6 maanden betaald werk en verdient zij € 3.000 bruto per maand. Na die 6 maanden vindt zij, ondanks serieuze pogingen, geen nieuw werk. In 2011 gaat dit stel, na 18 jaar huwelijk, uit elkaar. In het kader van de echtscheidingsprocedure komt ook de alimentatie aan de orde. Omdat de man de kostwinner is geweest en de vrouw voor het kind van partijen heeft gezorgd, is de rechter van oordeel dat het huwelijk de mogelijkheden van de vrouw om in haar eigen levensonderhoud te voorzien, negatief heeft beïnvloed. Zij kan op dat moment niet in haar eigen levensonderhoud voorzien, maar de vrouw snapt ook wel dat zij er alles aan moet doen om dat zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen. Zij is aan het solliciteren en heeft een aanvullende opleiding afgerond. Het hof beslist uiteindelijk dat de vrouw, die op dat moment 10 jaar in Nederland is, 44 jaar oud is en niet meer voor de inmiddels 24-jarige zoon hoeft te zorgen, 3 jaar lang € 3.200 bruto partneralimentatie per maand krijgt en daarna definitief geen recht meer heeft op een bijdrage. Ondanks dat er toen geen harde aanwijzingen waren dat de vrouw na 3 jaar daadwerkelijk in haar eigen levensonderhoud zou kunnen voorzien. Kort voordat de alimentatie na 3 jaar automatisch zal ophouden, vraagt de vrouw de rechter om de termijn te verlengen. Haar verzoek wordt afgewezen en alles wat zij na die 3 jaar teveel heeft ontvangen moet zij terugbetalen.

Wat had de vrouw (mogelijk) anders kunnen doen? Zij had in elk geval de uitspraak van het hof dat de alimentatie na 3 jaar definitief zou eindigen, toch aan de hoogste rechter in Nederland moeten voorleggen. Ook had in de procedure mogelijk duidelijker gemotiveerd moeten worden waarom het redelijk was om de bijdrage na 3 jaar op nihil te laten vaststellen in plaats van het recht na 3 jaar te laten eindigen. Dat is een heel verschil. Bij een nihilstelling blijft het recht op alimentatie staan, maar wordt de bijdrage op nul gezet. De vrouw kan onder omstandigheden vragen om de bijdrage te verhogen. Bij beëindiging zoals in de uitspraak kan gezegd worden dat het recht op alimentatie feitelijk is komen te vervallen dus een verhoging zit er dan niet meer in. 

Heeft u vragen over partneralimentatie tijdens of na de scheiding? Of heeft u vragen over de 12-jaars termijn? Neemt u dan gerust contact op met onze familierechtadvocaten en scheidingsmediators. Maya Perfors, Kim Diepstraten of Sylvia Raphael staan u graag te woord. Dat kan telefonisch, per e-mail of tijdens een gratis kennismakingsgesprek op ons kantoor in Leiden van 30 minuten.

Deel deze pagina:

Contactpersoon