Huwelijkse voorwaarden en lening14 juni 2017

Hieronder een voorbeeld van een uitspraak waar maar weer eens uit blijkt hoe belangrijk het is om de huwelijkse voorwaarden er ook tijdens het huwelijk af en toe bij te pakken. Het is een overeenkomst tussen echtgenoten die niet alleen belangrijk is in geval van scheiding.

Een man en een vrouw zijn in 2010 getrouwd. Ze maken huwelijkse voorwaarden en spreken daarin af dat niets van hen gezamenlijk wordt en dat bij echtscheiding niets afgerekend hoeft te worden. Dit heet ook wel 'koude uitsluiting' en komt neer op: 'wat van mij is, is van mij, wat van jou is, is van jou.'

In hetzelfde jaar van het huwelijk lenen de echtgenoten samen geld bij een bank waarvoor zij richting de bank hoofdelijk aansprakelijk zijn. Dit betekent dat de bank de man en de vrouw ieder voor terugbetaling van het hele bedrag kan aanspreken. De bank mag dus 'kiezen' wie zij voor het gehele bedrag aanspreekt.

Er wordt in totaal € 17.000 geleend. Het grootste deel wordt gebruikt om oude schulden van de man af te lossen die op grond van de huwelijkse voorwaarden alleen voor zijn rekening waren. Die oude geleende bedragen zouden echter 'aan beide partijen ten goede zijn gekomen'. Ongeveer € 3.300 van de geleende € 17.000 wordt aan de man overgeboekt en komt dus in zijn vermogen terecht, waar de vrouw niets mee te maken heeft.

In 2012 vraagt de vrouw de rechtbank de echtscheiding uit te spreken. Daarbij vraagt zij ook te bepalen dat de man de hele lening van € 17.000 alleen moet dragen, oftewel, dat hij de terugbetaling alleen moet voelen in zijn portemonnee. (Dit zegt niets over de mogelijkheid voor de bank om ook de vrouw voor het gehele bedrag aan te spreken!) De redenering zou kunnen zijn: 'in feite is het zijn oude schuld en de rest staat op zijn bankrekening en op grond van de huwelijkse voorwaarden heb ik daar niets mee te maken'.

De rechter is het daar niet mee eens. Uit de wet blijkt dat partijen de terugbetaling van de lening samen moeten dragen, oftewel moeten voelen. Dat met name de man van het geld heeft geprofiteerd maakt dat niet anders. Bovendien waren de man en de vrouw niet alleen samen schuldenaar maar ook getrouwd en dus verplicht 'elkaar het nodige te verschaffen'. Ook is van belang dat de man en de vrouw samen hebben beslist hoe zij die € 17.000 zouden besteden. En de vrouw had de lening niet samen met de man hoeven aangaan.

De vrouw had er beter aan gedaan, voordat zij met de man meeging naar de bank, om de huwelijkse voorwaarden weer eens door te lezen en aan de man te zeggen dat zij niet bereid was het bedrag samen met de man te lenen. Met als gevolg dat de man mogelijk niet in staat was om het bedrag te lenen en alle gevolgen van dien.

Heeft u vragen over huwelijkse voorwaarden of over scheiding, neemt u dan contact op met Maya Perfors, Kim Diepstraten of Sylvia Raphael. Zij staan u graag te woord. Dat kan telefonisch, per e-mail of tijdens een gratis kennismakingsgesprek van 30 minuten op ons kantoor in Leiden.

Deel deze pagina:

Contactpersoon