Recht op partneralimentatie?28 maart 2018

Wanneer bestaat het recht op partneralimentatie? En hoe lang duurt dat dan?

In de wet staat: ‘De rechter kan bij de echtscheidingsbeschikking of bij latere uitspraak aan de echtgenoot die niet voldoende inkomsten tot zijn levensonderhoud heeft, noch zich in redelijkheid kan verwerven, op diens verzoek ten laste van de andere echtgenoot een uitkering tot levensonderhoud toekennen.’

Het eerste woord om bij stil te staan is het woord ‘kan’. De rechter hoeft geen partneralimentatie vast te stellen. Hij/zij kan dat doen. Wanneer? Als de echtgenoot (m/v!) die er om vraagt niet voldoende eigen inkomsten heeft en die ook niet kan krijgen. Zoals zo vaak in het (echtscheidings)recht hangt het allemaal af van ‘de omstandigheden van het geval’. Twee voorbeelden om het wat duidelijker te maken:

  • Een man en een vrouw zijn 58 jaar. Mijnheer heeft altijd fulltime gewerkt, hij was de kostwinner. Mevrouw is na de geboorte van het eerste kind gestopt met werken buitenshuis. Partijen besluiten uit elkaar te gaan. In dit geval is de kans zeer groot dat mijnheer gehouden is om partneralimentatie te betalen. Mevrouw heeft geen eigen inkomsten (partijen hebben ook nadat de kinderen uit huis gingen altijd van het inkomen van mijnheer geleefd) en de kans dat zij een baan vindt waarmee zij zoveel kan verdienen dat ze op dezelfde voet als tijdens het huwelijk door kan, lijkt niet groot. Of mijnheer ook 12 jaar moet bijdragen is bijvoorbeeld afhankelijk van hoe de financiele situatie van partijen na pensionering eruit ziet.
  • Een man en een vrouw zijn begin 30. Ze zijn twee jaar geleden getrouwd en ze hebben geen kinderen. Beiden zijn universitair geschoold en werken fulltime. Ze verdienen beiden boven modaal. Partijen besluiten uit elkaar te gaan. Los van de vraag of een van hen wel behoefte heeft aan een bijdrage van de ander is de kans dat er partneralimentatie betaald moet worden niet groot. En op grond van de wet ook geen 12 jaar. Bij korte kinderloze huwelijken (tot 5 jaar) is de periode waarin alimentatie betaald moet worden gelijk aan de tijd dat men getrouwd is geweest. Twee jaar huwelijk is dus twee jaar partneralimentatie. 

In de huidige wet staat dat als de rechter geen termijn vaststelt, de verplichting om bij te dragen 12 jaar na inschrijving van de echtscheiding automatisch vervalt. Op verzoek van de alimentatieplichtige echtgenoot kan de rechter de partneralimentatie toekennen onder vaststellling van een termijn. Dat kan dus een kortere termijn dan 12 jaar zijn. Daarbij wordt gekeken naar leeftijd, werkervaring, fysieke gezondheid, mogelijkheden op de arbeidsmarkt etc.

Op z’n Hollands gezegd: iedereen wordt geacht om zijn/haar eigen broek op te houden. Als dat echt niet lukt, dan kun je de ander vragen om bij te dragen.

Heeft u vragen over partneralimentatie of andere gevolgen van echtscheiding, neemt u dan contact op met Maya Perfors, Kim Diepstraten of Sylvia Raphael. Zij staan u graag te woord. Dat kan telefonisch, per e-mail of tijdens een gratis kennismakingsgesprek van 30 minuten op ons kantoor in Leiden.

Deel deze pagina:

Contactpersoon